برگزيد ؛ جوانى هفده ساله براى فرماندهى سپاهى بزرگ كه بزرگان اصحاب را در ميان خود داشت . ابن سعد در اين باره مىگويد : روز چهارشنبه ، پيامبر صلى الله عليه و آله تب و سردرد كرد . صبح روز پنج‌شنبه ، با دست خود ، پرچمى براى اسامه بست . . . و هيچ يك از سرشناسان مهاجرانِ نخستين و انصار نمانْد ، جز آن كه به نبرد ، فراخوانده شد ، از جمله : ابو بكر صدّيق ، عمر بن خطّاب ، ابو عبيدة بن جرّاح ، سعد بن ابى وقّاص ، سعيد بن زيد ، قتادة بن نعمان و سلمة بن اسلم بن حريش . « 1 » پيامبر صلى الله عليه و آله به تجهيز اين سپاه ، فرمان مىدهد و با تأكيد مىگويد : سپاه اسامه را تجهيز كنيد . خداوند ، لعنت كند هر كس را كه از او تخلّف كند ! « 2 » او فرمان مىدهد كه سپاه مسلمانان ، با توجّه به اين‌كه در آن موقعيّت ، هيچ خطر نظامىاى مدينه را تهديد نمىكند ، فوراً مدينه را ترك كنند . ترديدى نيست كه پيامبر صلى الله عليه و آله در پس اين فرمان ، قصد آن دارد كه فضاى مدينه را از وجود فرصت‌طلبانى كه چشم انتظار رحلت اويند تا بر خلافتْ چنگ اندازند ، بپالايد . از ديگر سو ، مىخواهد تا بسترِ رسيدن حق را به صاحب شرعى آن ، آماده سازد و اين ، همان است كه در صريح كلام على عليه السلام آمده است .

--> ( 1 ) . ر . ك : الطبقات الكبرى : ج 2 ص 190 . ( 2 ) . الملل والنحل : ج 1 ص 23 .